حقیقت بهائیت

کتاب «در جستجوی حقیقت» به قلم استاد علیرضا روزبهانی بروجردی و به همت معاونت تبلیغ و آموزشهای کاربردی حوزه های علمیه قم منتشر شد.
در این کتاب فرقه‌ ضاله بهائیت مورد بررسی و کاووش قرار گرفته است و به عنوان فرقه‌ای که تاریخ شکل‌گیری‌اش مملو از تاریکی و وابستگی است و آموزه‌هایش سراسر سفسطه و مغالطه‌ آشکار است، بحث شده است.

قسمت سوم: انحصار خیر در من!

میرزا در همین عبارت نخست کتاب اقدس تکلیف خود و دیگران را مشخص می نماید:
من جامع همه خوبی ها و خیرات هستم و دیگران نقطه مقابل آن یعنی بدی و ضلالت!!

قسمت دوم: ملاک هدایت و ضلالت:من!

میرزا در این فراز نخست از کتاب “اقدس “خود را ” مشرق وحی ” یعنی محل تابش وحی الهی خوانده است. این مقام را هم تا مقام خدائی بالا برده و گفته در حد خالقیت در عالم امر و خلق است.یعنی این مشرق وحی ، همان مقام خدائی و آفرینندگی چه در عالم خلق و چه در عالم امر است!
پس مردم با میرزائی روبرو هستند که حامل وحی الهی است بلکه خود نفس الهی است !

قسمت نخست: اولین واجب چیست؟:شناخت من!

مفهوم اولین عبارت کتاب مقدس بهائیان (کتاب اقدس) این است: همه گمراهند جز بهائیان ! بهاءالله در عبارت اول کتاب مدعی است که هرکس مرا نشناسد از اهل ضلالت محسوب می شود حتی اگر همه کارهای خوب جهان بدست او صادر شده باشد!! لذا پیام “اقدس “به همه شش میلیارد انسان روی زمین ،همه نیکوکاران و مخترعان و دانشمندان غیر بهائی این است که شماگمراهید و همه کارهای خوبتان هم باطل است چون مرا نشناخته اید…این عبارت را باید به عنوان معرفی بهائیت به نقل از کتاب اقدس به مجامع بین المللی فرستاد… بهاءالله کتاب اقدس را این چنین آغاز می نماید

“وما ارسلنا من رسول الا بلسان قومه “.
میرزا حسینعلی در ایران آمده چرا باید کتابش (ایقان) عربی باشد؟!
مگر نباید به زبان قومش سخن بگوید و بنویسد تا با این ملت ارتباط برقرار کند؟!
بهائیان ایران می گویند با ایقان مشکل دارند.پس برای چه آمده است
؟!
اگر خواسته است تقلید از قرآن کند، قرآن علت عربی بودنش [...]