۱ـ هو الذی أرسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کله و لو کره المشرکون [۱]

اوست که فرستاد پیغمبر خود را به هدایت و دین حق ،  تا آن را بر هر دینی غالب کند اگر چه مشرکان کراهت داشته باشند .

 منظور از لیظهره علی الدین …..   هوالمهدی من عتره فاطمه علیها السلام [۲]

۲ ـ الذین یومنون بالغیب و یقیمون الصلوه و مما رزقنهم ینفقون [۳]

کسانی که ایمان می آورند به غیب و بپا می دارند نماز را و از آنچه به آنان روزی کردیم انفاق می کنند .

در این آیه مراد از غیب مهدی منتظر است . [۴]

۳ ـ و نرید ان نمن علی الذین استضعفو ا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین

و اراده کردیم که منت بگذاریم بر کسانی که در زمین ضعیف شمرده شدند و آنان را پیشوایان قرار دهیم و آنان را وارثین قرار دهیم .

امام علی (ع) در تفسیر آیه فوق فرمودند : هم آل محمد یبعث الله مهدیهم بعد جهدهم لیعزهم و یذل عدوهم [۵]

۴ ـ و لقد کتبنا فی الزبور من بعد الذکر أن الارض یرثها عبادی الصالحون [۶]

و هر آینه به تحقیق نوشتیم در زبور بعد از ذکر که وارث زمین می شوند بندگان صالح خداوند .

عن ابی جعفر علیه السلام : هم اصحاب المهدی فی آخر الزمان . [۷]

۵ ـ إن نشأ ننزل من السماء ءایه فضلت اعناقهم لها خاضعین [۸]

اگر بخواهیم نازل کنیم برایشان آیتی از آسمان پس بگردد گردنهایشان خاضع

کلمه آیه در این آیه به ندای آسمانی هنگام ظهور آن حضرت ــ  که تمام اهل زمین آن را می شنوند ــ تفسیر شده است .[۹] 

استفاده از این مطلب فقط با ذکر منبع ( سایت حقیقت بهائیت ) جایز است

[۱]  ـ قرآن کریم سوره توبه آیه ۲۳

[۲]  ـ نور الأبصار ، صفحه ۱۵۳ ، ب ۲ و مفاتیح الغیب ، ج ۱۶ ص ۴۰ در تفسیر آیه ۳۳ سوره توبه

[۳]  ـ قران کریم سوره بقره آِهه ۳

[۴]  ـ کمال الدین ، ج ۲ ، ص ۳۴۰ ، ب ۳۳ ، ح ۱۹

[۵]  ـ البحار ، ج ۵۱ ، ص ۵۴ ، ب ۵ ، ح ۳۵

[۶]  قرآن کریم ، سوره انبیاء ، آیه ۱۰۵

[۷]  ـ مجمع البیان ، ج ۷  ، صفحه ۶۶ و ۶۷  ــ جوامع الجامع ، ص ۲۹۶ 

[۸]  ـ قرآن کریم ، سوره شعراء ، آیه ۴

[۹]  ـ صافی گلپایگانی ، منتخب الأثر ، ج ۲ ص ۵۰

 
۱ـ با توجه به ادعای خود بهائیان که بهائیت دین مستقل است و برای خودش کتاب و پیامبری دارند، هیچ تعهدی در برابر دین اسلام ندارند لذا ملتزم به جواب‌گویی اشکالات از ناحیه قرآن بر بهائیت نمی‌باشند.
۲ـ بهائیت به علت ماهیت جعلی و ساختگی خود قطعاً نمی‌تواند در مقابل آیات بیّنات قرآن توجیهی منطقی و قابل اعتنا داشته باشد و اکثر استدلالات آن‌ها به سادگی قابل نقص و رد است.
۳ـ در عین حال رهبران جامعه بهایی همواره در کتمان حقایق کوشیده‌اند و تا جائی که برایشان مقدور بوده بهائیان را ملزم به دوری از حقایق نموده‌اند[۱] و به توجیهات برخی از اشکالات پرداخته‌اند که به یک نمونه از این توجیهات پرداخته می‌شود.
یکی از مبلغین بهایی در توجیه مطلب می‌گوید:
«هرکدام از ادیان و مذاهب دنیا برای محدوده جغرافیایی خاص و زمانی معین بوجود آمده‌اند که بعد از انقضای مدت مقرر و عوض شدن اقتضائات زمان، نسخ شده و پیامبر دیگری باشریعت جدیدی مبعوث گردیده و دین قبلی به این وسیله منسوخ می‌گردد … نویسنده مذکور به عنوان شاهد به انقلاب کبیر فرانسه اشاره کرده و می‌گوید: یکی از موارد پیدایش نقص را در قانون آسمانی می‌توان عدم تطبیق آن با مقتضیات زمان دانست … مثلاً پیدایش اصل آزادی و برابری که از انقلاب کبیر بوجود آمده، و بعداً به شکل حقوق مدون تدوین گردیده است … این اصل خود به خود قوانین مذهبی گذشته را که مبتنی بر عدم تساوی حقوق بشر بود منسوخ نمود.»[۲]
در ردّ این سخنان باید گفت:
اولاً: تمام آنچه برای اثبات نسخ شریعت مقدس اسلام گفته شد، بسیار سست است و هر منصفی، خود قضاوت خواهد کرد که هیچ ربطی بین کلمات مؤلف بهایی و جاودانگی آئین اسلام و همه تصریحات قرآن وجود ندارد.
ثانیاً: مؤلف عیوبی را به اسلام نسبت داده و اسلام را بواسطة داشتن عیوب منسوبه سزاوار نسخ می‌داند و بدون توجه به این نکته که آئین میرزا حسین علی نوری و علی محمد باب نه تنها مشکلی را مرتفع نکرده که در بسیاری از موارد به آن چه مؤلف عیب اسلام می‌داند خود بیشتر افزوده است.
ثالثاً: افزون برهمه این‌ها این توجیه‌گر بهائی هیچ توجهی به اتقاق و استحکام و کمال دین مبین اسلام که مطابق با فطرت غیر قابل تغییر انسان تشریع شده ننموده است و قطعاً آزادی واقعی انسان و جامعه در این دین تضمین شده و احکام خاص و متقنی در دین اسلام در رابطه با آزادی انسانی تشریع گردیده است. آزادیی که از انقلاب کبیر فرانسه نشأت گرفته است و امروز غربیان را دچار بحران اخلاقی و اجتماعی نموده و متأسفانه به سوی شرق هم در حال سرایت است، نه تنها ربطی به انسانیت و کمالات معنوی انسان ندارد، بلکه انسان را به پرتگاه حیوانیت کشانده و باعث متلاشی شدن جوامع سالم بشری شده است.
پی نوشت :
[۱] . شفا، امان‌ الله، نامه‌ای از سن پالو، انتشارات دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۴۹، تهران، با اقتباس از مقدمه کتاب.
[۲] . بخت آور، کمال‌الدین، تاریخ عقاید و مذاهب سامی، چاپخانه گیلدن، ۱۳۳۹، تهران، ص ۲۸٫

انشاء الله و به امید خداوند در دسته ای تازه که ایجاد گردیده است به نام قرآن پژوهی به بررسی آیات قران و استفاده هایی که مبلغان بهائی از آنان می برند خواهیم پرداخت  هر چند که شیطنت این قوم ضاله تمامی ندارد

معنای لغوی خیانت :

معانی متفاوتی برای واژه خیانت از ماده (خ-و-ن) بیان شده است که یکی از معانی شمرده شده برای آن پیمان شکنی، نقض عهد و بی وفایی است و برخی از محققان از آن به عدم رعایت امانت تعبیر کرده اند.
راغب اصفهانی نیز این طوری می‌نویسد: خیانت و نفاق دارای یک معنا هستند مگر اینکه خیانت نسبت به عهد و امانت استعمال می شود و نفاق نسبت به دین گفته می شود،

و اما با توجه به معنای خیانت بهائیان خائن هستند و البته ظالم چرا که آنان در امانت الهی خیانت کردند . و این امانت را برخی مفسران ، دین و برخی مفسران ، قرآن و برخی مفسران ، احکام الهی گرفته اند .
همان امانتی که هر مخلوقی از پذیرش آن سر باز زد غیر از انسان .

آسمان بار امانت نتوانست کشید .
قرعه فال به نام من دیوانه زدند .

خداوند متعال در آیه ۷۲ سوره احزاب همان کتابی که بهائیت آن را به عنوان کتاب آسمانی و الهی قبول دارد ( البته تا اونجا که به ضررشان نباشد ) می فرماید :
إنّا عرضنا الأمانة علی السّماوات و الأرض و الجبال ، فأبین أن یحملنها و أشفقن منها ، و حملها الإنسان……
و در سوره حشر آیه ۲۱ می فرماید :

لَوْ أَنزَلْنَاهَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَّرَأَیْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْخَشْیَةِ اللَّهِ وَتِلْکَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْیَتَفَکَّرُونَ

اگر این قرآن را برکوهى فرو مى‏فرستادیم حتما آن را از ترس خدا ذلیل و متواضع و شکافته مى‏دیدى. و اینمثال‏ها را براى مردم مى‏زنیم شاید بیندیشند

و پیامبر اسلام که بهائیان نیز آن را به عنوان پیامبرالهی برای اسلام قبول دارند در حدیث ثقلین می فرماید

انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله وعترتی ما ان تمسکتم بهما لن تضلوابعدی: کتاب الله فیه‏الهدی والنور حبل ممدود من السماء الی الارض وعترتی اهل بیتیوان اللطیف الخبیر قد اخبرنی‏انهما لن یفترقا حتی یردا علی الحوض وانظروا کیفتخلفونی فیهما

«من در میان شما دو امانت نفیس و گرانبها می‌گذارم یکی کتاب خدا قرآن و دیگری عترت و اهل بیت خودم. مادام که شما به این دو دست بیازند هرگز گمراه نخواهید شد و این دو یادگار من هیچ گاه از هم جدا نمی‌شوند.»

و اما بهائیت نسبت به این امانت به چه اندازه امانت دار بودند ؟

آیا فرقه سازی و موهوم دانستن امام عصر ( ع ) توسط سران بهائیت خیانت در امانتی نیست که حضرت رسول الله آن را برای بشر به ارمغان آورده است .

 
آیا بهائیت آیه ۴۰سوره احزاب و معنای خاتم النبیین را ندیده است که خداوند در قرآنش می فرماید و لکن رسول الله و خاتم النبیین ؟ .

آیا بدعتی که بهائیت بنا نهاد خیانت در امانت الهی نیست؟.

پیامبر امانتی بود برای هدایت بشر از طرف خداوند . آیا گمراه نمودن بشر و پیامبر سازی توسط سران بهائیت خیانتی در این امانت نبود ؟ .

و هزاران سوال بی پاسخ دیگر .

خوب است بدانید که حسینعلی نوری معروف به بهاء الله به برادر خود میرزا یحیی نوری ( صبح ازل ) که جانشین باب بود خیانت کرد .

عباس افندی ( عبدالبهاء ) به وصیت بهاء الله مبنی بر جانشینی محمد علی افندی ( برادر عباس ) بعد از عبدالبهاء خیانت کرد و نوه خود شوقی افندی را به جانشینی خود انتخاب نمود .

اگر فرض محال بگیریم که باب بر حق بود ( البته فرض محال ) بهاء با قالب کردن خود به عنوان من یظهره الله و عمل نکردن به وصیت نامه باب که صبح ازل را انتخاب نموده بود به عنوان جانشینی و همچنین به بشریت تشنه عدالت خیانت ننمودند .

و اما به جهت کسب اطلاع در مورد نمونه های دیگری از این خیانت ها از درون لینک های زیر وارد شوید .

بهائیت و خیانت ! نه مگه ممکنه ؟

بهائیت و خیانت به خودی ها ! نه مگه ممکنه

البته این یک طرف قضیه می باشد و ما نمونه های دیگری از خیانت در بهائیت را شاهدیم که در جای خود ذکر خواهد شد همچون خیانتی که به مردم مظلوم فلسطین و بشر آزادی خواه ارائه دادند . زمانی که جناب شوقی افندی با رژیم تازه تاسیس اسرائیل عهد و پیمان می بست و در عبارتی واضح تر به اسرائیل دل می داد و قلوه تحویل می گرفت

إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ (۶) 

 خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عظِیمٌ (۷)  

وَمِنَ النَّاسِ مَن یَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْیَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِینَ (۸)  

یُخَادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِینَ آمَنُوا وَمَا یَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا یَشْعُرُونَ (۹)  

فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِیمٌ بِمَا کَانُوا یَکْذِبُونَ (۱۰)  

وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِی الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ (۱۱) 

 أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَـکِن لاَّ یَشْعُرُونَ (۱۲) 

 وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ آمِنُواْ کَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ کَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاء وَلَـکِن لاَّ یَعْلَمُونَ (۱۳)  

وَإِذَا لَقُواْ الَّذِینَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ إِلَى شَیَاطِینِهِمْ قَالُواْ إِنَّا مَعَکْمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ (۱۴) 

 اللّهُ یَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَیَمُدُّهُمْ فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ (۱۵)  

أُوْلَـئِکَ الَّذِینَ اشْتَرُوُاْ الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُمْ وَمَا کَانُواْ مُهْتَدِینَ (۱۶)  

مَثَلُهُمْ کَمَثَلِ الَّذِی اسْتَوْقَدَ نَاراً فَلَمَّا أَضَاءتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَکَهُمْ فِی ظُلُمَاتٍ لاَّ یُبْصِرُونَ (۱۷) 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ترجمه 

در حقیقت کسانى که کفر ورزیدند چه بیمشان دهى چه بیمشان ندهى بر ایشان یکسان است [آنها] نخواهند گروید(۶)

و برخى از مردم مى‏گویند ما به خدا و روز بازپسین ایمان آورده‏ایم ولى گروندگان [راستین] نیستند (۸)

با خدا و مؤمنان نیرنگ مى‏بازند ولى جز بر خویشتن نیرنگ نمى‏زنند و نمى‏فهمند (۹)

 
در دلهایشان مرضى است و خدا بر مرضشان افزود و به [سزاى] آنچه به دروغ مى گفتند عذابى دردناک [در پیش] خواهند داشت (۱۰)

و چون به آنان گفته شود در زمین فساد نکنید مى‏گویند ما خود اصلاحگریم (۱۱)

بهوش باشید که آنان فسادگرانند لیکن نمى‏فهمند(۱۲)

و چون به آنان گفته شود همان گونه که مردم ایمان آوردند شما هم ایمان بیاورید مى‏گویند آیا همان گونه که کم خردان ایمان آورده‏اند ایمان بیاوریم هشدار که آنان همان کم‏خردانند ولى نمى‏دانند (۱۳)

و چون با کسانى که ایمان آورده‏اند برخورد کنند مى‏گویند ایمان آوردیم و چون با شیطانهاى خود خلوت کنند مى‏گویند در حقیقت ما با شماییم ما فقط [آنان را] ریشخند مى‏کنیم (۱۴)

خدا است که ریشخندشان مى‏کند و آنان را در طغیانشان فرو مى‏گذارد تا سرگردان شوند (۱۵)

همین کسانند که گمراهى را به [بهاى] هدایت‏خریدند در نتیجه داد و ستدشان سود[ى به بار] نیاورد و هدایت‏یافته نبودند (۱۶)

خیلی دیر هست در قیامت بفهمیم که یک عمر در اشتباه بودیم 

.