وحدت مقوله ای خوش خط و خال است که در برخورد اول هر انسان دوستی را جذب خود کرده است و هر شخصی که در پی برقراری صلح و عدالت جهانی باشد به تبع آن باید در جهت وحدت قدم گذارد اما گاهی اوقات این واژه نیز دست خوش فرقه سازان و مدعیان دروغین قرار گرفته است و از وحدت استفاده های ابزاری برده اند . نمونه ای از این سوء استفاده ها را ما می توانیم در فرقه ضاله بهائیت مشاهده نمائیم . و آنچه در این پست می آید ابتدا وحدت حقیقی می باشد که مورد توجه اسلام بوده و سپس به نمونه ای از مصداق بارز وحدت عالم انسانی در بهائیت خواهیم پرداخت که توجه خوانندگان عزیز و همراهان حقیقت بهائیت را به این مطلب جلب می کنیم .
……………………………………………………
جهت ادامه مطلب روی عنوان پست کلیک کنید .
حقیقت بهائیت
بهائیانِ مولود دشمنان اسلام که همواره توسط استعمارگران و مغرضان حمایت میشدند، با آغاز پیروزی انقلاب اسلامی، اقدام به فرار نموده و حتی سرمایههای خود را از ایران خارج کردند. آنان بلافاصله از سوی دولتهای انگلیس، آمریکا، کانادا و … به پناهندگی سیاسی پذیرفته شدند. البته گروهی هم متوجه اشتباهات خود و فریبکاری رهبران خود شده بودند و به دامان اسلام روی آوردند و توبه کردند.
………………………………………………………
به تصریح منابع بهایی پس از ترور نافرجام ناصرالدین شاه به دست بابیان ، میرزا حسینعلی نوری ( بهاء ) که شدیدا در مظان اتهام بود به خانه شوهر خواهرش ( منشی سفارت روس ) در زرگنده ( محل ییلاقی سفارت ) پناهنده شد و سفیر روس به حمایت علنی از وی پرداخت .
عباس افندی، فرزند بهاء، راجع به علمای ایران — که پیداست به علت تباهی نقشهها و دسائس خویش، سخت از دستشان کلافه بوده است —- نوشته است: <این قوم، خویشتن را علمای دین مبین و حامی شرع متین و جانشین سیدالمرسلین میشمرند و چون ثُعبان [افعی] بدکیش، بیگانه و خویش را نیش میزنند و چون مار و عقارب، اباعد
آیا اعتقادات بهائیت با موازین علمی و عقلی منطبق است؟
هر پیامبری که از طرف خدا مبعوث شده است، علاوه بر درستی معجزات، پیامهایی مطابق با موازین عقلی، علمی و فطری از ناحیه خدا برای بشر آورده و آنها را برای مردم ابلاغ نموده است. هیچ پیامبری از طرف خداوند مطالب متضاد نیاورده است، بهائیت نه تنها هیچ معجزه ای برای اثبات نبوت نداشته بلکه تمام اعتقادات آنان برخلاف معیارهای عقلی، علمی و فطری می باشند، که نمونه ای از این موارد بیان می گردد:
زمانی که سید علی محمد باب در تبریز بود، حاکم آن دیار حمزه میرزا تصمیم ملاقات با علی محمد باب را می گیرد تا او را بیازماید، میرزا در مجلسی که برای این کار بر پا کرده بود، از علی محمّد می پرسد که پیامبران خدا وحی و الهام را از یاد می برند یا نه؟ علی محمّد فراموشی وحی و الهام را از روان انبیاء انکار می کند. میرزا از او سخنانی در شأن مجلس از سوی خداوند می خواهد. علی محمد کلماتی را که در آنها ذکری از نور و سراج و زجاج بوده می خواند و نویسنده ای از معتمدان حمزه آنها را یادداشت می کند
با سلام خدمت تمام همراهان وبسایت حقیقت جوی حقیقت بهائیت آری اینبار بدون شرح بر بالای منبر جهانی نشستیم تا شرح آن را شما خوبان به نگارش درآورید نوشتیم تا بهائیان بخوانند و باز بگویند بهائیت ، دخالت در سیاست ، نه این وصله ها به ما نچسبیده ، و نخواهد چسبید . آری شما گفتید و جوانان با شعور و فهم این مرز و بوم هم لابد باور می کنند . باری ….. این شما و این هم نمونه ای از رجال بهایی دوران پهلوی
امیر عباس هویدا ــــــــــ وزیر دارایی
بخش قابل توجهی از بهائیان ایران روستائیان فقیری بودند که در روستاهای اربابان و مالکان بهائی زندگی میکردند. تعداد قابل توجهی از اینگونه روستاها در سراسر ایران وجود داشت که یا ملک بهائیان ثروتمند بود یا از موقوفات بهائی.
از مالکین بزرگ بهائی در دوران متأخر قاجار، میتوان به افراد زیر اشاره کرد: میرزا محمدحسین خان معتمددیوان کواری (فارس) و دو برادرش میرزا عبدالحسین خان و موقرالدوله (پسران میرزا احمد خان، از خاندان افنان)، لطفعلی خان کلبادی (سردار جلیل) رئیس ایل کلبادی مازندران، قاسم خان عبدالملکی (هژبرالدوله) رئیس ایل عبدالملکی مازندران، و ابراهیم خان ابتهاجالملک گرگانی (بزرگ مالک گیلان).
امام خمینی (ره) در سال 1341 فرقه ضاله بهائیت را یک حزب سیاسی خواندند و اینک که به مدد پیروزی انقلاب اسلامی اسناد بسیاری از روابط این فرقه با صهیونیست ها افشا شده، صحت این نظریه بیش از پیش اثبات گردیده است.
رژیم پهلوی برای مسافرت سران محافل متعدد بهائیان ایران از نقاط مختلف ایران به لندن و شرکت در انتخابات جهانی «بیت العدل» تسهیلات ویژه ای قائل شد و به هربهائی که عازم این سفر می گردید، مبلغ پانصددلار ارز با تخفیف ویژه و نیز تخفیف قابل توجهی در بهای بلیط رفت و برگشت هواپیما درنظرگرفته و پرداخت می کرد.
